Beste Josep Guardiola,

pond-tekenHet was mijn grote voetbalheld, Marco van Basten, die zich ergens begin jaren negentig in een interview liet ontvallen dat een bijstandsuitkering ‘een tonnetje’ was. San Marco dacht echt dat mensen met een uitkering 100.000 gulden kregen. Een held op het veld dus, maar de realiteit van wat zich buiten het stadion afspeelde was hem volkomen vreemd. Dat hij een behoorlijk scheve kijk op de samenleving had (hopelijk is hij nu iets wereldwijzer) is natuurlijk ook niet zo vreemd. Een voetballer als hij verdiende buitensporig veel geld bij AC Milan en werd omringd door andere jetsetvoetballers die ook belachelijk veel geld verdienden. En in Lires leek het  nog veel  meer, dus onze Marco was het overzicht wellicht een beetje kwijt. Met de ‘gewone’ Italiaan kwam hij slechts in aanraking als hij daar een handtekening aan moest uitdelen. Lees verder

Bali (4) The Fresh Prince of Gili Air

DSCF0129Els en ik hadden onszelf dus twee weken tot Kuta veroordeeld. Gelukkig hadden we in Amsterdam ook al twee nachtjes op Gili Air bijgeboekt. Een boottocht van iets meer dan twee uur vanaf Bali en ineens zaten we van het schreeuwerige Kuta met al z’n scootertjes, taxi’s en toeristengedoe op een paradijselijk bounty-eiland waar behalve eten, drinken, snorkelen, wandelen en op het strand liggen weinig te doen is. Ideaal voor een tamelijk luie vakantieganger als ik. Gemotoriseerd vervoer is niet toegestaan op Gili Air, dus de grootste verkeersopstopping die ik heb gezien was dat een paard en wagen uit tegengestelde richting even op elkaar moesten wachten. Heerlijk.  DSCF0145

Gili Air is een stipje op de kaart, maar wel een ontzettend mooi stipje, geen lelijke puist of zo. In een uur en een kwartier loop je rondom het hele eiland. We waren amper een half uur op het eiland toen we besloten om lekker op het strand te gaan liggen. Ik besloot om eens te verkennen waar we ergens wat konden drinken en bij de eerste de beste strandhut kwam ik mijn Brabantse makker Gert-Jan met zijn familie tegen. En als Gert-Jan ergens zit dan weet je in elk geval zeker dat er in het betreffende etablissement wat te drinken is, dus dat was snel geregeld. Lees verder

Bali (3) Kuta

rodney marco elsNa drie dagen Ubud was mijn horecagrijze huidsteint er al er al afgebladderd en begon het langzaam maar zeker te transformeren in een mooie gebronsde teint. Tijd om dat proces te continueren aan het strand, dus op naar Kuta. De waarschuwingen die ik al had gekregen over Kuta bleken keiharde realiteit. Kuta is een toeristenhel. Tenzij je natuurlijk houdt van lange straten vol opdringerige verkopers die je proberen op te lichten, ranzige massagesalons waar minderjarige meisjes aanbieden je tussen je liezen te masseren en slechte karaokebars: boek dan vooral een trip naar Kuta. Lloret de Mar voor Australiërs.   Lees verder

Bali (2): De krijshaan van Ubud

ubud monkey forestOfschoon ik veel van reizen houd, houd ik niet van reizen. Het duurt maar. Na een vlucht waar geen einde aan leek te komen landden Els en ik in Denpasar. De plaatselijke tijd was pas een uur of 19.00, maar buiten was het al donker. In Indonesië moet de zon direct na Sesamstraat naar bed. De tropische warmte viel als een warme deken over ons heen en een kleine 365768 schreeuwende taxichauffeurs verdrongen zich in de klamme aankomsthal om onze klandizie. Helaas voor alle 365768 aandachttrekkers hadden we al vervoer geregeld dat we na enig zoeken ook vonden. We waren behoorlijk gemarineerd door de lange reis, maar we moesten nog even een dik uur met de taxibus naar Ubud. Mijn koninkrijk voor een bed. En een koud biertje. Of een koud biertje in bed! Nog beter! Ik kon niet wachten tot we er waren.   Lees verder

Bali (1): Rob

rob debrichy 2Toen ik mijn kroegmakker Rob in februari vertelde dat ik met mijn goede vriendin Els naar Bali zou gaan grensde zijn enthousiasme aan hondsdolheid. Rob, Alex en ik waren de drie Indo’s uit Café de Toog. We hadden alle drie een paar druppels Indo-bloed in onze lijer, bij elkaar waren we volgens mij nog niet eens een hele Indo, maar het was meer dan genoeg om een gezamenlijke voorliefde voor met name het Indonesische eten te hebben. Indo’s be like selemat makan en zo. We hadden ook al het plan voor een Indonesische barbecue in de zomer bedacht. Rob reisde graag en veel naar Azië in het algemeen en naar Bali in het bijzonder. Lees verder

Samba

DSCF0061Nee, laat ik daar vooral eerlijk in wezen: mijn makker Pieter en ik hebben wel eens betere ideeën gehad. Twee katten die allebei  niet al te veel op hebben met andere katten drie weken bij elkaar zetten was een slecht idee. Misschien wel het slechtste idee sinds een kennis van mij ooit in een dronken bui op een feestje besloot om WC-papier op te eten in de hoop dat hij de volgende dag zijn hol niet hoefde af te vegen. Toen Samba binnenkwam legde mijn Eva gelijk even haar huisregels  uit en vloog onze gast in de haren. De meiden zijn beiden getooid met dezelfde zwart-witte kleurcombi, dus ineens rolde er een zwart-witte krijsende kluwen door mijn huiskamer.

Pieter en ik zagen het aan met een biertje in de hand.
‘Ach, als je over drie weken terug bent zijn het vast goede vriendinnen’, zei ik tegen beter weten in, voornamelijk om mezelf moed in te spreken. Eva is namelijk nogal territoriaal. Haar territorium strekt zich ongeveer uit van waar zij op dat moment staat, zit of ligt tot alles wat binnen haar gezichtsveld ligt. Dus als er aan de overkant van ons huis iemand de was staat op te hangen dan kan dat zomaar Eva’s toorn wekken. Naar de glazenwasser gromt ze altijd, maar ik heb dan ook een heel erg lelijke glazenwasser. De buurtkatten durven ons dakterras nog amper te passeren, want Eva heeft ze allemaal al eens een niet mis te verstaan pak rammel gegeven. Zo af en toe passeert er een nieuwe kat die Eva’s regels nog niet kent, maar die leert het doorgaans snel af om ons dak nog eens te betreden. Lees verder

Beste Pepe,

pepeVan harte gefeliciteerd met jullie EK-zege. Jullie hebben dan weliswaar niet de harten van de voetballiefhebbers veroverd maar wel de Europese titel. En dat is waar het uiteindelijk om gaat. Een team dat speelde met de Machiavellistische opvatting dat het doel de middelen heiligt. Een lelijke kampioen is ook een kampioen. Wat  betreft is jullie team te vergelijken met het (West-)Duitsland uit de eind jaren tachtig, begin jaren negentig van de vorige eeuw. Met jou in de rol van de immer zuigende Lothar Matthäus. En natuurlijk jullie ietwat narcistische, maar godverdomd getalenteerde sterspeler Ronaldo. Het is een team waar je heerlijk tegen kunt zijn. A team you love to hate.

Ik had vooraf niet echt een favoriet voor de finale. Ik had het Frankrijk wel gegund om die zure naziheks van Le Pen de mond te snoeren met haar racistische geblaat over de donkere spelers. En Portugal gunde ik het eigenlijk maar om één reden: jullie narcistische aanvoerder en sterspeler. Iedereen kan natuurlijk vinden van hem wat hij of zij wil (over-ijdel, jankerig, megalomaan, altijd verongelijkt foeterend op zijn teamgenoten en noem het allemaal maar op)  maar als er één speler rondloopt met een arbeidsethos waar je ‘mijnheer’ tegen zegt dan is hij het. Lees verder

Beste Antonin Panenka,

panenka 7Rond de datum dat u die winnende penalty er zo legendarisch in stiftte tegen West-Duitsland waren mijn ouwelui mijn moeders verjaardag aan het vieren. Negen maanden later kwam ik luid krijsend ter wereld en kreeg de wereld er een nieuwe voetbalfan bij. Ik volgde vanaf dat ik een jaar of zes was letterlijk alles en ik hield dat hele alles ook bij in schriftjes. Een onvervalste statistieken-nerd, dat was ik. Over die penalty van u, bijvoorbeeld, wist ik als klein kind al alles te vertellen. Die encyclopedische feitenkennis die ik er van kleins af aan met militaire discipline heb ingestampt maakt dat mensen mij dezer dagen graag in hun team hebben als er voetbalquizzen zijn.

Zelf voetballen, dat is helaas een ander verhaal. Ik kan er niet veel van. Ik had een redelijk goed en zuiver schot in mijn rechtervoet, maar dat compenseerde mijn hopeloze gebrek aan snelheid en techniek bij lange na niet. Door dat zuivere schot, mijn enige wapen, mocht ik soms wel penalty’s nemen. Alleen speelde ik als ontstellend matige voetballer ook vaak in ontstellend matige ploegen die meestal in de verdrukking stonden en dus niet al te vaak in het vijandelijk strafschopgebied kwamen. Lees verder

Lieve Belgen, Don’t believe the hype

belgische vlagLieve Belgen. Ik hou van jullie land. België is tof. Mensen zijn er niet zo lomp als in Nederland. Nergens kun je lekkerder mosselen eten dan in mijn fantastische Antwerpen op de Groenplaats, onder het genot van een heerlijke De Koninck. Brussel is statig. Brugge is mooi. Nergens kun je lekkerder wandelen dan in de Ardennen. Vrouwen met een mooi Vlaams accent kunnen alles van me gedaan krijgen. Ik ga komende maand dan ook met een mooie Gentse dame op vakantie. Kortom: ik hou van België. Wat ik ook altijd zo lief vond aan jullie was jullie bescheidenheid. Jullie wisten ook wel dat jullie na Oost-Albanië de slechtste autowegen van Europa hebben. En dat Luik qua lelijkheid de Wibautstraat van de wereld is. En dat jullie voetbalstadions bij ons in de Eredivisie nooit goedgekeurd zouden worden wegens totale bouwvalligheid. En dat jullie nationale team het net altijd wat minder deed dan het Nederlandse team, ach. Dat was nou eenmaal zo. Lees verder

Beste Ronald de Boer,

frank en ronald de boer sjeikAls voetballer en ook als voetbalanalist heb ik je hoog zitten. En onlangs zag ik je als gast bij ‘De grote hiha hondelul voetbalshow’ in Haarlem en daar was je zelfs nog ontzettend grappig ook. Kortom, je lijkt me een geschikte gozer. Maar vertel eens, Ronald: wat vind je nou echt van dat WK in Qatar? Wij weten allemaal dat Qatar jou een paar roestige stuivertjes betaalt om hun WK te promoten en jij weet op jouw beurt: niet bijten in de hand die je voedt. Helaas kleeft er nogal wat bloed aan die Qatarese handen en wassen ze diezelfde handen in het troebele water van de onschuld, maar dat wuif jij weg. Al die honderden slachtoffers uit Nepal en India die zich in ruil voor een hongerloontje letterlijk hebben doodgewerkt aan de stadions? Ronald de Boer haalt zijn schouders op. Mensenrechten? Ach. Heeft Qatar dit WK aan steekpenningen te danken? Hoe kom je er bij? Corruptie? Nooit iets van gezien. Hitte? Joh, stadions zijn gekoeld. Welnee, constant maar die blijde boodschap dat Qatar een fantastisch toernooi gaat organiseren! Joechei! Met die tactiek ruimde ik mijn slaapkamer vroeger ook op als kind: op het oog netjes om mijn  ouders tevreden te houden, maar als je even verder keek zag je dat alle rommel onder het bed was geflikkerd.   Lees verder