La Décima

seedorf davidsEergisteravond, op de datum waarom wij tot vorig jaar Koninginnenacht vierden, zag ik De Koninklijke uit Madrid Bayern München op de martelbank leggen zoals Hoessein junior dat in vroeger dagen deed met Irakese internationals die het waagden om een wedstrijd te verliezen: hard, pijnlijk en zonder een spoortje mededogen. Real Madrid dendert niets of niemand ontziend door naar het grote doel van dit jaar, het veroveren van La Décima, de tiende Europacup 1. Ik weiger dat ding nog steeds Champions League te noemen, omdat er al jaren meer clubs in spelen die geen kampioen zijn geworden in hun land dan wel. Zo wordt de finale van dit jaar een Madrileens onderonsje tussen twee ploegen die vorig jaar allebei niet de kampioen van Spanje waren en ook niet de titelverdediger van de Europacup 1. En noem mij gerust ouderwets, want dat ben ik ook, maar die horen wat mij betreft niet in een ‘Champions League’ thuis. Maar goed, we dwalen af.

De kans dat ik mijn club Ajax ooit zijn tiende Europacup 1 zal zien winnen is te verwaarlozen, al staan ‘we’ natuurlijk al op vier. Lees verder

A$AP Rocky

doutzenGisteravond zag ik het concert van A$AP Rocky in de Melkweg. Het was zo’n typisch hiphopconcert van deze tijd: veel geschreeuw, weinig wol. Mierzoete deuntjes en retecommercieel. Dat hij zijn naam met een dollarteken spelt is niet voor niets. Zelfs voor het meest lullige hemdje bij de merchandisestand vraagt hij dertig euro.

Daar kan ik natuurlijk heel azijnpisserig over doen, maar ik denk dat het A$AP Rocky aan zijn derrière zal oxideren dat ik zijn muziek commerciële bagger vind. De man speelt overal ter wereld voor uitverkochte zalen en mensen kopen al die dure troep bij de merchandise. Ook dat lullige hemdje van drie joetjes. ‘Nu jij weer, kutbloggertje!’, dat zal ie denken als ie mijn stukje zou lezen. Lees verder

Ik ontken!

paayNa alle ontkenningen de afgelopen dagen van verschillende mannen kon ik niet achterblijven. Er is gelukkig nog niets naar buiten gekomen, maar voordat dat gebeurt kan ik er maar beter zelf iets over zeggen.

Natuurlijk. Iedereen die mij langere tijd kent weet dat ik niet ongebruikt retour ga. Van pak ‘m beet mijn 16e tot mijn 32e verzamelde ik bedgenootjes zoals Messi doelpunten. Spitseninstinct. Af en toe scoorde ik een wereldgoal, maar een makkelijk intikkertje liet ik ook niet snel liggen. Die tellen ook. Ik was een echte spits: liever niet te lang droogstaan anders wilde ik de penalty’s ook nemen. Het was een gekke tijd. Maar lieve mensen, wat ik ook allemaal heb geflikt en met wie, ik zweer u met de rechterhand op mijn scrotum: ik ben nog nooit met Patricia Paay naar bed geweest. Lees verder