Rodweek #6 Genderneutrale gentrificatie

Een vriend van mij poneerde onlangs een wonderlijke stelling waar niets tegen in te brengen is: de eerste artiest, een Nederlandse artiest ook nog, die de tegenwoordig zo veel besproken genderneutraliteit te berde bracht was niemand minder dan Pierre Kartner oftewel Vader Abraham. In zijn kraker ‘Het kleine café aan de haven’ uit 1975 zingt hij in het tweede couplet de uiterst genderneutrale zin: ‘Geen monsieur of madam maar W.C.’ Daarmee was onze nationale smurfensouteneur zijn tijd dus bijzonder ver vooruit. Dat was hij natuurlijk sowieso al met zijn baard en zijn hoedje. Feitelijk was Vader Abraham dus ook nog eens de eerste hipster van Nederland. Dus laat niemand ooit nog lacherig doen over Vader Abraham!  Lees verder

Beste Pepe,

pepeVan harte gefeliciteerd met jullie EK-zege. Jullie hebben dan weliswaar niet de harten van de voetballiefhebbers veroverd maar wel de Europese titel. En dat is waar het uiteindelijk om gaat. Een team dat speelde met de Machiavellistische opvatting dat het doel de middelen heiligt. Een lelijke kampioen is ook een kampioen. Wat  betreft is jullie team te vergelijken met het (West-)Duitsland uit de eind jaren tachtig, begin jaren negentig van de vorige eeuw. Met jou in de rol van de immer zuigende Lothar Matthäus. En natuurlijk jullie ietwat narcistische, maar godverdomd getalenteerde sterspeler Ronaldo. Het is een team waar je heerlijk tegen kunt zijn. A team you love to hate.

Ik had vooraf niet echt een favoriet voor de finale. Ik had het Frankrijk wel gegund om die zure naziheks van Le Pen de mond te snoeren met haar racistische geblaat over de donkere spelers. En Portugal gunde ik het eigenlijk maar om één reden: jullie narcistische aanvoerder en sterspeler. Iedereen kan natuurlijk vinden van hem wat hij of zij wil (over-ijdel, jankerig, megalomaan, altijd verongelijkt foeterend op zijn teamgenoten en noem het allemaal maar op)  maar als er één speler rondloopt met een arbeidsethos waar je ‘mijnheer’ tegen zegt dan is hij het. Lees verder

Beste Danny Blind,

Danny BLIND Panini Sparta Rotterdam 1980Natuurlijk wisten we gisteravond allemaal dat een Syrische vluchteling Frankrijk eerder zou halen dan Oranje. In hoeverre Syriërs ooit Oranje gaan halen met al die Drentse rednecks daar is dan trouwens weer een vraag van een geheel andere orde, maar dit terzijde.

Nederlanders, het blijft een raar volkje. Zo gauw het Nederlands Elftal zich kwalificeert voor een eindtoernooi dan zien ze zichzelf vaak als gedoodverfde favorieten. Dat andere landen misschien ook wel eens een kansje zouden kunnen maken komt niet in een Nederlands hoofd op. Viva Hollandia, hup Holland hup en volwassen mensen zetten een oranje molen of een kaas op hun hoofd. Oranjefans zijn clownesk. En de oranje fanclowns kregen met hun aandoenlijke Erica Terpstra-achtige enthousiasme nog bijna gelijk ook, want  met een tweede en een derde plaats op de laatste WK’s heeft Nederland het gewoon prima gedaan. Lees verder